انگار که یکسری کارهای خودم رو بخاطر دیگران انجام میدم، اینکه تو یک چیزی سخت تلاش کنم، خوب تمرین کنم، مدل بزنم، حتی لباس خوب بپوشم، مرتب و اتوکشیده باشم، آهنگ خوب گوش کنم،... یعنی اگه به ذوق فهمیدن و گفتن و نشون دادن به آدمای دورم، چ خانواده چ دوست چ معلمام، نبود من اونکارو نمیکردم یا حداقل اینقد سخت تلاش نمیکردم،... نمیدونم یکجوریه، اینکه بدون این آدما من انگیزه کارها رو ندارم و حس میکنم خیییلی بده،...

ولی خوب چه عیبی داره؟ منکه صدمه ای به اون آدم نمیزنم، هیچوقت هم بهش نمیگم باعث تسریع و انگیزه ام شده،... چه عیبی داره این وسط من ورژن بهتری بشم از خودم؟!

تو این دوماه و نیم که از سال گذشته کلی اتفاق افتاده و کلی کار کردم و کلی چیزا خریدم و بنظرم از این مفیدتر و فشرده تر نمیتونست باشه، البته چراهااااا اگ اون اجرا رو از دست نمیدادم....://